Ιστορικό Σχολείου

Ιστορικό Σχολείου

Το ΙΓ’ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού Αγίου Σπυρίδωνα Α' είναι κτισμένο σε χώρο που αποτελούσε τμήμα του παλαιού αεροδρομίου Λεμεσού. Το αεροδρόμιο ήταν στρατιωτικό και κατασκευάστηκε το 1939 από τους Βρετανούς, για την άμυνα της Λεμεσού και για συμμαχικές επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών στη Μέση Ανατολή, καθώς και για την ασφάλεια των βρετανικών στρατευμάτων σε Παλαιστίνη και Αίγυπτο.

Ο αεροδιάδρομος ξεκινούσε από τη συμβολή των σημερινών λεωφόρων Μισιαούλη και Καβάζογλου και Πάφου και εκτεινόταν δυτικά μέχρι λίγο πριν τη σημερινή Βιομηχανική Περιοχή Λεμεσού. Προς βορρά έφτανε μέχρι τα σημερινά Κάτω Πολεμίδια και προς νότο μέχρι τις παρυφές του Ζακακίου. Για την κατασκευή του επιτάχθηκαν μεγάλες εκτάσεις γης από Λεμεσιανούς μεγαλοκτηματίες, ενώ εργοδοτήθηκαν πολλοί άνεργοι κάτοικοι της πόλης.

Το αεροδρόμιο λειτούργησε μέχρι το 1948 και εγκαταλείφθηκε όταν οι Βρετανοί αποφάσισαν να κατασκευάσουν νέο αεροδρόμιο στο Ακρωτήρι. Στα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, η περιοχή οικοπεδοποιήθηκε και εξελίχθηκε σε οικιστική ζώνη, όπου αναπτύχθηκαν οι περιοχές Ομονοίας, Αγίου Σπυρίδωνα και μέρος των Κάτω Πολεμιδιών.

Καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της περιοχής έπαιξε η ανέγερση του ΙΓ’ Δημοτικού Σχολείου το 1969, το οποίο για πολλά χρόνια έφερε τον τίτλο «ΙΓ’ Δημοτικό Λεμεσού – Παλαιού Αεροδρομίου». Το μοναδικό σημείο που θυμίζει σήμερα την ύπαρξη του αεροδρομίου είναι ο υποσταθμός της ΑΗΚ απέναντι από την εκκλησία Αγίου Σπυρίδωνα, με την ονομασία «Air Strip» («Αεροδιάδρομος»).

Πηγή: Χρήστος Ιακώβου, Διευθυντής Κυπριακού Κέντρου Μελετών, Απόφοιτος ΙΓ’ Δημοτικού Σχολείου Λεμεσού (1980)

 

ΙΓ’ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού Αγίου Σπυρίδωνα Α'

Το ΙΓ’ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού άρχισε να λειτουργεί τον Σεπτέμβριο του 1969 και ήταν γνωστό ως «Δημοτικό του Παλαιού Αεροδρομίου». Πρώτος διευθυντής διορίστηκε ο κ. Αντρέας Ιωάννου (36 ετών), απόφοιτος του Διδασκαλικού Κολλεγίου Μόρφου, με μετεκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Εδιμβούργο. Το σχολείο θεωρείτο τότε από τα πιο σύγχρονα της Λεμεσού.

Αρχικά δεν υπήρξαν εγγραφές μαθητών και το Γραφείο Παιδείας έδωσε οδηγίες να μεταφερθούν μαθητές από το Δ’, Ε’ και Η’ Δημοτικό. Το σχολείο λειτούργησε κανονικά στις 18 Οκτωβρίου 1969 με 9 τμήματα και 9 δασκάλους (8 άντρες και 1 γυναίκα). Η μόνη εκκρεμότητα ήταν το γήπεδο καλαθοσφαίρισης. Η περίφραξη ήταν υποτυπώδης, γύρω υπήρχαν χωράφια και εγκαταλελειμμένα πολυβολεία, ενώ μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 διασώζετο μέρος του αεροδιαδρόμου σε μικρή απόσταση νοτιοδυτικά του σχολείου.

Στα πρώτα χρόνια υπήρχε ασάφεια αν το σχολείο ανήκε διοικητικά στη Λεμεσό ή στα Πολεμίδια. Η περιοχή θεωρείτο υποβαθμισμένη, μακριά από το κέντρο και κοντά στη βιομηχανική ζώνη. Πολλές οικογένειες ζούσαν σε αραιοκατοικημένες περιοχές, ενώ οι μαθητές αστειευόμενοι ανέφεραν διεύθυνση «οδός χωράφια νούμερο αγκάθια».

Από αρχειακό υλικό προκύπτει ότι μέχρι το 1974 αρκετοί μαθητές προέρχονταν από οικογένειες μεταναστών από την επαρχία Πάφου (π.χ. Κτήμα, Μαμώνια, Χούλου, Πραιτώρι, Αναρίτα, Τίμη, Κοιλίνια, Άγιος Δημητριανός, Γεροσκήπου, Πόλη Χρυσοχούς). Μερικοί από τους πρώτους απόφοιτους (Ιούνιος 1970) δεν συνέχισαν στο Γυμνάσιο λόγω οικονομικών δυσκολιών και στράφηκαν σε επαγγέλματα όπως υδραυλικοί, μηχανικοί, κηπουροί και οικοκυρές.

Το πρώτο σχολικό έτος εφαρμόστηκε αριθμητική βαθμολογία (1–10), ενώ από την επόμενη χρονιά καθιερώθηκε η βαθμολόγηση με γράμματα (Α, Β, Γ…). Δεύτερος διευθυντής υπήρξε ο αείμνηστος Χαράλαμπος Χρήστου, απόφοιτος Διδασκαλικού Κολλεγίου Μόρφου και πτυχιούχος Αγγλικής Φιλολογίας.

Το 1974 ήταν σημαντική χρονιά, καθώς το σχολείο δέχθηκε μεγάλο αριθμό προσφυγόπουλων και λειτούργησε με δύο κύκλους (πρωί και απόγευμα). Πολλοί γονείς ασκούσαν επαγγέλματα που σήμερα έχουν εκλείψει, όπως αμαξοποιός, σαρωθροποιός, βαρελοποιός, κουλουράς, εφημεριδοπώλης, καρεκλάς κ.ά.

Από το 1975 λειτούργησαν απογευματινά επιμορφωτικά μαθήματα με πρωτεργάτη τον δάσκαλο Μιχαλάκη Ττοφή. Την ίδια χρονιά δημιουργήθηκαν μαθητικές λέσχες για στήριξη των προσφυγόπουλων με ενισχυτικά μαθήματα, τέχνη, γυμναστική και αγγλικά. Το 1978, με πρωτοβουλία του κ. Ττοφή και τη βοήθεια του κ. Νίκου Παττίχη, εισήχθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές από την Ελλάδα και ξεκίνησαν για πρώτη φορά μαθήματα πληροφορικής.

Κατά την πρώτη δεκαετία εφαρμόστηκε συνδιδασκαλία (δύο εκπαιδευτικοί στην ίδια αίθουσα). Το 1981 το σχολείο χωρίστηκε σε δύο κύκλους: Κύκλος Α: Α, Β, Γ και Κύκλος Β: Δ, Ε, ΣΤ.

Μέχρι το 1989 λειτουργούσε ως εξαήμερο σχολείο και στη συνέχεια μετατράπηκε σε πενθήμερο. Τη φροντίδα του σχολείου έχει η Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λεμεσού.

Από την ίδρυση του σχολείου ως σήμερα διετέλεσαν διευθυντές/τριες οι πιο κάτω: